Słowniczek ubezpieczeń dla biur rachunkowych

Polisa obejmuje roszczenia zgłoszone w okresie ubezpieczenia — nie błędy popełnione w tym czasie. Tak działa większość polis OC zawodowego.

Przykład z biura: Błąd z 2024 r., roszczenie klienta w 2026 r. — zadziała polisa z 2026 r. (o ile błąd jest po dacie retroaktywnej).

Najwcześniejsza data popełnienia błędu, który polisa jeszcze obejmuje. Błędy sprzed niej są poza ochroną.

Przykład z biura: Przy zmianie ubezpieczyciela nowa polisa powinna przejąć datę retroaktywną z poprzedniej — inaczej powstaje luka na stare błędy.

Czas po zakończeniu polisy, w którym wolno jeszcze zgłosić roszczenie za błąd popełniony w okresie ubezpieczenia — np. po zamknięciu biura.

Przykład z biura: Księgowa przechodzi na emeryturę i zamyka biuro. Klient zgłasza błąd po roku — liczy się, czy polisa ma taki okres.

Próg, poniżej którego ubezpieczyciel nic nie płaci; powyżej — płaci całość, jakby progu nie było.

Przykład z biura: Franszyza 200 zł: przy szkodzie 150 zł brak wypłaty, przy 1 000 zł — wypłata 1 000 zł.

Koszty prawnika, ekspertów i postępowania, gdy klient lub urząd stawia biuru zarzuty. Zwykle wymagają uprzedniej zgody ubezpieczyciela.

Przykład z biura: Klient żąda zwrotu całego podatku, choć szkodą są tylko odsetki — ubezpieczyciel pokrywa obronę przed zawyżoną częścią.

Ochrona działająca ponad sumę innej polisy — w biurach ponad 10 000 € z OC obowiązkowego.

Przykład z biura: Roszczenie 120 000 zł: najpierw płaci polisa obowiązkowa do swojej sumy, resztę — nadwyżka.

Ogólne warunki ubezpieczenia — „regulamin” polisy. O zakresie decydują OWU razem z polisą i klauzulami.

Przykład z biura: Pakiet dla biur: OWU Leadenhall LW023/PI/BK/PL/11 i klauzule LW200, LW203.

Fakty, o których biuro wiedziało (lub powinno wiedzieć) przed zawarciem polisy i które mogą skończyć się roszczeniem. Zwykle są wyłączone.

Przykład z biura: Biuro wie o błędzie w deklaracji klienta i kupuje polisę „na szybko” — roszczenie z tego błędu nie będzie objęte.

Niższy limit dla konkretnego rozszerzenia lub sekcji, mieszczący się w sumie gwarancyjnej — nie dodawany do niej.

Przykład z biura: Sekcja Cyber i RODO: do 200 000 zł w ramach sumy sekcji II.

Szczególnie poważne naruszenie staranności — „tak nie wolno było zrobić”. Kodeks cywilny pozwala ubezpieczycielowi je wyłączyć, dlatego warto mieć je wprost w zakresie.

Przykład z biura: Podwójne zaksięgowanie tej samej faktury przez nieuwagę.

Prawo ubezpieczyciela do odzyskania wypłaconej kwoty od sprawcy szkody. Biuro nie może się go zrzec bez zgody ubezpieczyciela.

Przykład z biura: Firma przeprowadzkowa gubi dokumenty — ubezpieczyciel płaci klientowi i dochodzi zwrotu od przewoźnika.

Maksymalna kwota, jaką ubezpieczyciel wypłaci — zwykle łącznie za wszystkie roszczenia w okresie ubezpieczenia (agregat), z kosztami obrony.

Przykład z biura: Suma 100 000 zł i dwa roszczenia po 60 000 zł — na drugie zostaje 40 000 zł.

Ubezpieczający zawiera umowę i płaci składkę; ubezpieczony to ten, kogo polisa chroni. W pakiecie dla biur ubezpieczonym jest biuro, a także jego wspólnicy, władze i pracownicy.

Przykład z biura: Biuro (ubezpieczający) kupuje polisę, która chroni też zatrudnioną księgową (ubezpieczoną).

Kwota, którą przy każdej szkodzie pokrywa sam ubezpieczony — ubezpieczyciel płaci nadwyżkę.

Przykład z biura: Sekcja V: udział własny 2 000 zł, kara UODO 30 000 zł — ubezpieczyciel pokrywa 28 000 zł.

Sytuacje, których polisa nie obejmuje, mimo że mieszczą się w ogólnym zakresie. Zawsze czytaj je przed zakupem.

Przykład z biura: Kary umowne, grzywny, oszustwo, doradztwo inwestycyjne.